ફળિયાનું આકાશ -કાકુ

દોમ દોમ જુવાનીએ ફળિયાનું આકાશ નાહ્યા અમે
ભીતને છાયડે બેસીને ધોમ ધોમ તડકો જોયો અમે.
ભૂલી પડેલ ચાંદનીમાં ડૂબીને, ચાંદને ખોજીએ અમે.
દિવાલે ચિતરેલ બગીચાનું પતંગીયું છેડીએ અમે.
ખરીદેલા મોરપીછથી મોરલાનો ટહુકો માણીએ અમે.
કુદરતનું તાપમાન ટી વીની બારીએથી જોઈએ અમે
ઈન્ટરનેટની પાંખે ચડીને, અંતરીક્ષમાં ઘૂમીએ અમે.
ભવની ભાવાઈ માં ભળીને હસીએ અમે, રડીએ અમે.

વંટોળીયો વસંતનો – કાકુ

લીલુડો જામો અને કેસરિયો સાફો,
ધરણી એ ધર્યો આજ વેશ શ્ર્રીધરનો!

હું શું જાણું સ્વર્ગમાં નાચે અપ્સરાઓ
અહી તો મેળો છે ઉર્વશી ને મેનકાનો!

કોણ દરજી શીવે લેબાસ આ ધરતીનો?
જાણે સોળે શણગાર્યો ચંદરવો નવદુર્ગાનો!

રોજ રોજ નવો ઉત્સવ રંગ ને ફોરમનો!
ગુંજે ચોમેર આ તો વંટોળીયો વસંતનો!

એક ધૂળનું ઢેફું – કાકુ

ઘણું એ વિખ્યું અમે, ઘણું એ ફન્ફોળ્યું,
હાથે લાગ્યું અમને એક ધૂળનું ઢેફું!
થોડી ધૂળ માંથી અમે સોનું નિપજાવ્યુ
અને થોડી ધૂળ માંથી નિપજયુ લોઢું.
લોઢાની હથોડીએ અમે સોનું ટીપાવ્યુ
ને સોનાની ચમક માટે ખરચાયું લોઢું !
બાકી જે બચ્યું એ બસ એક ધૂળનું ઢેફું!