ને બાકી જ રહ્યું – કાકુ

દોઢાથીએ વધુ વ્યાજ ભરી દીધું, તોય મુદલ તો બાકી જ રહ્યું ને ?
આંકડાની ગડમથલમાં સિલકની શૂન્યને સમજવું તો બકીજ રહ્યુંને?
સબંધોને ચોપડે જમા-ઉધાર ના સરવાળા બાદબાકી કરી તો લીધા,
પડેલું એક બીજ એ ખલ-નાયકનું કાઢવાનું તો બાકી જ રહ્યું ને ?
અડપલું જિદગીનું એ હતું, હસ્તી-ના-પૂર સુરક્ષિત રાખવાનું જે
જાનતોડ જીવ્યા મરણ લગી, તોય જનમવાનું તો બાકી જ રહ્યું ને?

 

મલપતી રાત -કાકુ

સાંજની સીડીએથી ઉતરે મલપતી રાત

એની કાળી રેશમી સાડીમાં સિતારાની ભાત

એને છેડવાને ચાંદે છેડી એવી એક વાત

ત્યાં થોડે દૂર તો છલકે છે અનેરું પ્રભાત

છણકતી રાત કહે, પૂરી સૃષ્ટિમાં મારું રાજ

શાને માનવી મારે તારી આવી અવળી વાત

સૂમસાન રસ્તા જો, ગુમસૂમ જો પૂરું જગત

ચાંદ કહે, ચાંદનીની મુઠ્ઠીમાં સૂરજ નો પ્રકાશ

માન ન માન કહું તને ખાનગી એક વાત

છાનોમાનો સૂરજ સજાવે દિવસ અને રાત

 

સત્ય.. -કાકુ

સત્યને શું શબ્દાર્થ ને ગુઢાર્થ? …

એતો ઉચી ડાળીનું મીઠું ફળ !

મન તો માંગે પણ હાથ પુગે નૈ !

સૂરજનું ઉગવું અને આથમવું, કે પછી

પૃથ્વીનું સૂરજની સન્મુખ થવું કે વિમુખ ?

ઘોર અંધારું કે પ્રજ્વલીત પ્રકાશ ?

કે આંખની કીકીની ક્ષમતા નો સવાલ?

જોયેલું, જાણેલું, સમજેલું કે સાંભળેલું ?

કેટલું, કેવું અને ક્યાં? સત્ય..સત્ય ..સત્ય ..

ખતમ બધી ટીકા, ટીપણી ને પંડિતો ની ખટપટ

ખતમ થઈ શબ્દોની અટપટી જટીલી ઝંઝટ

આકાશ ગોખે ઘૂમે બંધ આંખની આરઝુ નઝર

નાભીએથી નીકળે આછેરી ઝણઝણતી આહટ

-ને ઝળકે ને મલકે ને છલકે શિવ, સુંદર સત્ય!