હંસોનુ ?ટોળુ?ઉડ્યુ?ને?કગડાને?હસવુ?આવ્યુ
આંખ?મિચકારી?એક્મેક્ની?સામે?જોયુ
February 8th, 2010
મારા ઓરડાની બારીની બરાબર સામે એના મકાનની દિવાલ, બારી અને દિવાલ વચ્ચેથી પસાર
થતો નાનકડો રસ્તો જે શહેર જતા રસ્તાને મળે છે.કોઇ માલણના ફુલોની ટોકરી માંથી ફુલોની
સુગંઘ જબરજસ્તી બારીમાંથી ઓરડામાં પ્રવેશે છે. કોઇ ફળવાળાના ટોપલાના ફલોના રંગો મારી
આંખોએ ચડે છે.શાળાએ જતાં ભુલકા અને એની કામઠી માં વચ્ચેનો સંવાદ અનાયાસ કાને
અથડાય છે.ક્યારેક એકલદોકલ પસાર થતા રાહીના પગની ગતી તેના અંતરની ગડમથલને
ગણગણતી દેખાય છે.કદિ જુલુસમા ભળવા ઉતાવળા ચાલતા લોકો તો કદિ રમતના મેદાને જતા
બાળકોનો જોશ જોવા મળે.મારો નાનો ઓરડો અને બારી સામેનો નાનકડો રસ્તો આવડી દૂનિયા
જાણે રોજ રોજ નવી નવી લાગે છે.સામેની દિવાલ કશુજ બોલતી નથી, ને મારી બારી કદિ મુંગી રહેતી નથી!
ઉજાસ – “કાકુ”
February 6th, 2010મૃદુ હસે છે રવિ નભાન્તે-
ડુંગર પાછળથી ફરી ફરી દ્રષ્ટીમાં સૃષ્ટી ભરી
અહા, ઉજાળી છે સૃષ્ટી કંલાકો તપી તપી!
સમજી ચાલ્યો, હવે ન આવશે અંધકાર ફરી.
સંતોષાયો , અંધકાર હણાય ગયો એનાથી!
પીઠ ફેરવી સુતો, જાણી સૃષ્ટી છે હવે સુખી સુખી.
પણ ના,
રવિ તણુ રશ્મી તો રવિ સાથે જ ગયુ,
જ્યોતિ જાતા સ્થાન તિમિરે ભરી દિધુ.
ઘણાએ મહામાનવીઓ આવી ને ગયા,
કાયા જલાવી જલવી કિરણ પાથરી ગયા
સૃષ્ટી ઉજાળી સ્વર્ગે સંતોષ લઇને સુતા!
એ ના જાણતા કે, ઉજાસ સાથે જ લઇ ગયા!
માનવી – “કાકુ”
February 4th, 2010જન્મ અને મૃત્યુ વચ્ચેની સફરમાં કેટલી વખત જન્મ પછી જન્મે છે માનવી ને મૃત્યુ પહેલા કેટલી વખત મરે છે માનવી? હર એક નવા સંબંધોથી, નવા અનૂભવથી, નવા અભ્યાસથી અને નવી પરિસ્થિતિથી નવો જન્મે છે માનવી! કદિ અરણ્યનો ખૂંખાર પશુ માનવી, તો કદિ ઉપવનનો ઋષી માનવી! હર એક માનવી એક નવલકથા! હર એક નવલકથાનું કોઇ એક પાત્ર હર એક માનવી, હર એક મનવીની એક કહાની. કોઇ શબ્દોમાં કંડારાય ને ઇતિહાસ બની જાય તો કોઇ ઇતિહાસમાં ધરબાય જાય! પૂરી દુનિયાનુ હર એક પશુ માનવી,પક્ષી માનવી, દેવ માનવી, દાનવ માનવી અને માનવી પણ માનવી!……જન્મ્યા પછી કેટલી વાર જન્મે છે માનવી! મૃત્યુ પહેલા કેટલી વખત મરે છે માનવી?
હર એક હારમા,ચાલમાં, વારમાં મરે માનવી. સંબંધો, સમૃધ્ધી અને શાખ સંભાળવામાં ને તેમાં સરકવામાં પણ મરે છે માનવી! કૈંક શોધવામાં ને કૈંક છુપાવવામાં મરે છે માનવી!
આકાશની ઉંચાઇથી સમંદરના ઉંડાણ સુધીની સફર, જન્મથી મૃત્યુ સુધીમાં જીવે છે માનવી!!!
નજર – “કાકુ”
February 2nd, 2010શબ્દની સીમા વટાવી ગઇ નજર
નજારાઓ ભમે ફરતી નજરે નજર!
નજર પાથરી, ખુમારી થઇ ખંડિત
નજર ઝુકાવી, શરમ જો સળવળી
નજર ઉઠાવી, તકરાર થઇ સાબદી
નજરથી નજર રમે ને પાંગરે પ્રેમ!
નજરથી ચકમક ખરે, ફણગે નફરત
નજર બદલે ગજબ રંગ-રાગ ને રુતબા!
The Amazing Lyrebird of Australia – Unseen Footage
January 29th, 2010
પગથીયા પાંચ ઉતરાય નય – “કાકુ”
January 27th, 2010ધુપસળીની સુગંધ અને દિપમાળનો પ્રકાશ
સાવ નજીક તારા મંદિરની ઝાકમઝોળ,
પણ મારે પોપચે ઝડ્યુ મોતી કે ઉચકાય નય
ને પાપણ્યુમાં પ્રીત બહુ એતો અળગી થાય નય
આરતીની જાલર ને શંખનાદ સંભળાય
શ્યામસુંદરની મુરત મીઠુ મીઠુ મલકાય
પણ મારા કાનના ઝુમખા લટકમટક થાય
કે આયનાથી અળગુ થવાય નય.
મારા ઝાંઝરામાં ઘુઘરી માલંમાલ
ઉઠુને બેસી જાવ થોડુ ચાલુને પાછી આવી જાવ.
તારા મંદિરને પગથીયે દિવા નવ નવ
મારા મહેલના પગથીયા પાંચ ઉતરાય નય.